بخش ذهنی صدا هایی است که ما داریم که باعث  تفکیک صداها و اوا های گفتاری می باشد مانند:دیگ  و  ریگ که در صدای اول با هم تفاوت دارند  یعنی این دو صدا (اوا) که تمایز معنایی ایجاد می کند و در واقع با هم تفاوت دارند (د)و (ر)وتصویر ذهنی متفاوتی ایجاد می کنند.

اوا:شکل شنیداری (ا-ب-ت و....)

چه سر زبانی بگوییم سنگ چه واضح بگو ییم سنگ هر دو همان تصویر سنگ را ایجاد می کنند پس تفاوتی با هم ندارند که اوا می گوییم

نکته اگر لباس را بگوید حباس  در صورتی که منظورش همان لباس باشددر معنی مشکل ندارد  اما اگر منظور ش چیز دیگر ی باشد اوا نمی باشد.

وقتی می گوییم کودکی از نظر واج شناسی دچار اختلالات است یعنی انها در درک و دریافت و فهم وبیان کلمات گفتاری و نوشتاری به صورت غیر عادی یا ناهنجار عمل می کند.

فرشته هنرور